'Çocuğumla büyürken' kategorisi arşivi
Seninle geçen 3 yıl…
Yazan: admin | 30 Aralık 2008 | No Comments
Kategori: Çocuğumla büyürken
Sen mi büyüdün, yoksa ben çocuk mu oldum?
Ben sana büyümeyi öğretirken, sen de bana oynamayı öğrettin.
3 yıl önceki bu gece de…
Biraz uzakta Kale’deki çalar saatin sesini duyacak yakınlıkta, pencerenin ötesinde sen vardın. Dünya bir bebeğin sesini ilk kez duyalı daha saatler olmuştu sadece…
Ey gül yüzlü çocuk
Yazan: admin | 19 Aralık 2008 | No Comments
Kategori: Çocuğumla büyürken
Sensin ey gül yüzlü çocuk kalbimin yörüngesinde dönüp duran, içimdeki sevda bahçelerinde açan.
Seninle parantezin içine aldı hayat beni. Senden önce hiç sırası gelmeyen bir işlemdim, ne toplanınca artıyor ne çıkarılınca azalıyordum. Sadece bölündü yüreğim senin hasretinle. Sensizliğinde fonksiyonu olmayan, kainatta yer kaplayan koskoca bir boşluktum.
O’nunla Büyümek
Yazan: admin | 04 Ağustos 2008 | No Comments
Kategori: Sonbahar, Yaşam, Çocuğumla büyürken
“Babaa, balkonda mısın?”
Böyle demişti ufaklık, daha yaşıtları (mı desem aylıkları mı desem) dedeyi, babayı yeni yeni hecelerken.
Balkonda ki baba, o sırada balkonda mıydı heyecandan, yoksa bulutlardamıydı mutluluktan bilmiyor. Bülbül’ün güzel şarkısının yankısındaydı hala.
Babaa, balkonda mısın?
Onu büyütürken O’nunla büyümek. O’nunla uyanmayı, O’nunla gözünü açmayı, O’nunla yürümeyi öğrenmek. O’nunla beraber düşmek, O’nunla tekrar kuşları, taşları öğrenmek, karıncaları [...]
Ne vakit başlasam yazmaya sen giriyorsun kalemimin kapsadığı alana.
Yazan: admin | 05 Haziran 2008 | No Comments
Kategori: Yaşam, Çocuğumla büyürken
Hayatın bana verilen bir lütuf olduğunu seninle anladım oğlum.
Sen benim canımsın, hayatımsın, gözbebeğim değil ondan da kıymetlisin. Senin melek yüzün, senin kokun, kalemimden her dökülen…
