Ne kadar güzelsin biliyormusun?

Ne kadar hüzün varsa yeryüzünde gözlerine bak?nca ya?ad?m güzel k?z.

Gözlerinin elas? kainat?n en güzel rengi ?u an. Duru?un kainat?n en çaresiz kalm?? hali, ellerin kainattaki çorak topraklar gibi… Peki yüre?in nas?l yavru yüre?in? S?cakl??? yak?p kavuruyor mu seni de, içinde sevgi volkanlar? patl?yor mu? Bütün kainata yetecek kadar sevgi bar?nd?r?yorsun içinde de?il mi?
Peki biz sana ne kadar sunabildik sevgimizi esirgemeden, senin güzel gözlerin gülsün diye nelerden vazgeçtik? Hiçbir ?eyden san?r?m yavru, ne sen ne de di?er çocuklar gülsün diye, hiçbir ?eyden vazgeçemedik. Ne kendimizden, ne zevkimizden, ne hayat?m?zdan vazgeçebildik. Sizin hayat?n?z pahas?nda da olsa vazgeçmedik vazgeçemedik…

?imdi, senin bak??lar?n küskün bize. Bir toz bulutu kapatt? sanki, gözlerinin her rengi bar?nd?ran elas?n?.

…

Kapatmas?n ne olur… Biz sözler dizerken sana, ba?ka da hiçbir ?ey yapamazken, sen biraz daha diren olmaz m?? Bakma bize bak??lar?n?n küsmü? haliyle. Bizim uzatamad???m?z ?efkat elini sen uzat bize ne olur… Sen davet et bizim vicdan?m?z? senin çaresiz hayat?na. Biz unutsak da, do?ruya dair ne varsa, sen hat?rlat bize ne olur, do?rusu asla yalan olmayacak bak??lar?nla, s?ca??n? hiçbir buzulun söndüremeyece?i yüre?inle ve kendinle, yol göster bize.

Çünkü sen cennet meyvesisin ve biz hep yasak koyduk senin yollar?na, senin çaresizli?ine. Ula?amad?k sana, ellerimiz küçük kald?, uzatamad?k. Bak??lar?m?z manas?zd?, bakamad?k sana ve anlam veremedik duru?una, bilemedik ne dedi?ini, ne yüre?inin ne gözlerinin…

Biz bilemedik seni. Sen affet sevgi ticaretine kepenk kapatm?? yüreklerimizi, affet en güzel y?llar?n? yok etti?imiz için bizi, affet sen yerlerden çiçekler toplayacak ya?tayken, sana ?arapnel parçalar? toplatan bizi. Affet kirlenmi? kömür siyah?na dönü?mü? yüre?imizi, sorgulamay? unutmu? vicdan?m?z?. Affet sevgiye uzak kalm?? her yan?m?z?.

Sen bakma bizim ard? arkas? gelmeyen kusurlar?m?za olur mu? Sen büyük ol ve görme kusurlar?m?z?. Hani ba??n bir ç?nar a?ac? olgunlu?unda öyle mütevazi duruyorya… Asl?nda içimi parçal?yor o duru?un. Al resimden ç?kar onu, yüre?ine bas diyor her yan?m. Ama benim yüre?ime zincir vurulmu?, senin yüre?in gibi özgür de?il, uçam?yor her çaresiz bak???n yüre?ine…

Oysa senin bak??lar?n bir anda yüre?ime kondu ve dondu içimde bütün so?uk iklimler. Biz f?rt?nalarda savrulurken, senin yüre?in f?rt?nalarda ya?amay? ö?renmi? ve tutunmu? bir a?ac?n dal?na. Ya?amay? tercih etmi? ümitle, bize ra?men, da?lardaki korkulara ra?men. Da?lar?n yamaçlar?nda bulmu? ya?am?n güzelli?ini, kekik kokular?n? ay?rm??s?n barut kokular?ndan. Ya?amay? bilmi?sin her ?eye ra?men, bir kuru ekmekle açl???n? gidermi?ken sen ve mutlu olmay? bilmi?ken ve sana ya?at?lan her ?eye ra?men, yurduna gelenlere hesaps?zca gülebilmi?ken… Ne kadar büyüksün biliyor musun?

Biz verilmemi? hesaplar?n korkusuyla ya?arken, sen hiç korkmadan bizim hesaplar?m?zdan hala gülüyorsun ya ne kadar büyüksün biliyor musun? Ne kadar güzelsin biliyor musun?

Peki biz ne kadar y?k???z biliyor musun? Ne kadar enkaz?z, senin in?a edemedi?imiz hayat?nda biliyor musun? Ama sen bize ba?lamam??s?n gülmek ümidini, ne güzel, ne mutlu sana büyüklerin küçük hesaplar?yla u?ra?maktansa kendi küçük dünyanda büyük gülücükler atabiliyorsan. Ne mutlu sana, helal olsun sana.

Bütün güzellikler senin olsun seninle olsun. Als?n bütün rüzgarlar, güzel olan ne varsa, senin ve bütün çocuklar?n yüre?ine götürsün ve savursun kas?rgalar bizi de, savursun yüreklerimizi, yok etsin, nas?lsa hiç varolmad?lar….

Tags: a?layan çocuk, a?layan k?z çocu?u

You can leave a response, or trackback from your own site.