?yi ki Do?dun Çocu?u Annesini Sard???nda
Gördü?ü her?ey asl?nda Anne kuca??ndaki huzurdan ibaretti. Anne kuca??nda hayat o kadar huzurlu ki…
O en güzel direksiyonlu araba, üstüne s??abilece?i büyük bir kamyon, bütün filler, foklar ve ay?lar… Güzel olan her?ey tam da o anda Anne kuca??nda oluyor.
A?lamaktan vazgeçilecek en güzel yer. A?lamaya ba?lanacak en güzel yer. devamını oku
Sen Neydin?
Senin gözlerinle do?dum bir gün hayata
ve o günden önceyi hiç ya?amam?? sayd?m.
Hayat?mdaki en güzel duyguydun.
Tarifi yoktu yavru,
Bulutlarda gezmek bile böyle güzel de?ildi,
de?ildi yeryüzünde hiçbir ?ey bu kadar güzel.
Sen sevdan?n ad?yd?n,
Söylenmemi? bir türküydün dudaklar?mda,
Her ?ey sendin yavru. devamını oku
Ne vakit ba?lasam yazmaya sen giriyorsun kalemimin kapsad??? alana.
Hayat?n bana verilen bir lütuf oldu?unu seninle anlad?m o?lum.
Sen benim can?ms?n, hayat?ms?n, gözbebe?im de?il ondan da k?ymetlisin. Senin melek yüzün, senin kokun, kalemimden her dökülen…
Ne vakit ba?lasam yazmaya sen giriyorsun kalemimin kapsad??? alana.
Sen bu yüre?in çarp???, bu gözün ?????, bu hayat?n anlam? diye bildi?imsin. devamını oku
Seninle geçen 3 y?l…
Sen mi büyüdün, yoksa ben çocuk mu oldum?
Ben sana büyümeyi ö?retirken, sen de bana oynamay? ö?rettin.
3 y?l önceki bu gece de…
Biraz uzakta Kale’deki çalar saatin sesini duyacak yak?nl?kta, pencerenin ötesinde sen vard?n. Dünya bir bebe?in sesini ilk kez duyal? daha saatler olmu?tu sadece…
Seninle a?lamak sensiz gülmekten tatl?d?r… devamını oku
Ey gül yüzlü çocuk
Sensin ey gül yüzlü çocuk kalbimin yörüngesinde dönüp duran, içimdeki sevda bahçelerinde açan.
Seninle parantezin içine ald? hayat beni. Senden önce hiç s?ras? gelmeyen bir i?lemdim, ne toplan?nca art?yor ne ç?kar?l?nca azal?yordum. Sadece bölündü yüre?im senin hasretinle. Sensizli?inde fonksiyonu olmayan, kainatta yer kaplayan koskoca bir bo?luktum.
Senden sonra varl???m anlam buldu, senden sonra ad?m ANNE oldu. devamını oku
Eylül, Ekim… ya sonras??
Kas?m!
Sadece bu kadar. Eylül ve Ekim birbirine bu kadar yak?nken Kas?m o denli uzakt?r bu iki aya. Eylül ve Ekim birbirlerine bu denli yap??m??ken, Kas?m o derece kopmu?tur onlardan. Kas?m, biraz k?? mevsimine yak?n. Biraz kaçmak ister gibi Sonbahar’dan.
Eylül ve Ekim, birbirlerine ezelden ba?lanm?? iki kalp gibi. Birbirleriyle büyümü? iki çocuk. Günler, aylar ve mevsimler geçse de, Eylül ayn? Eylül, Ekim ayn? Ekim. devamını oku
Sonbahar Bitiyor, Hayata Devam
Ölmeye haz?rlan?yoruz.
Gerçekten de haz?rlan?yor muyuz? Hayat?m?z?n son bahar?n? ya?arken, günler birer birer elimizden kayarken, k?? mevsimine ne kadar haz?rl?k yapt?k.
Son bahar?n? ya?ayan ömrümüz, yapraklar? bir bir dökülen a?açlar gibi, k?? ay?nda haz?rl?ks?z ç?r?lç?plak m? kalacak. Yoksa, dökülen yapraklara kar??l?k herbirinin yerine birer iyilik tohumu mu ektik. devamını oku
Ya?mur Gözlüm
Ya?mur gözlerinde bir küçük ya?t?m.
Ya?mur gözlerinde ço?al?p artt?m.
Ya?mur gözlerinde berrak bak??l?m.
Ya?mur gözlerinde sele kar??t?m.
Pamuk saçlar?nda bir titrek teldim.
Pamuk saçlar?nda ye?erip geldim.
Pamuk saçlar?nda bahar koku?lum.
Pamuk saçlar?nda yele kar??t?m.
Narin ellerinde bir ?effaf tendim. devamını oku
O’nunla Büyümek
Böyle demi?ti ufakl?k, daha ya??tlar? (m? desem ayl?klar? m? desem) dedeyi, babay? yeni yeni hecelerken.
Balkonda ki baba, o s?rada balkonda m?yd? heyecandan, yoksa bulutlardam?yd? mutluluktan bilmiyor. Bülbül’ün güzel ?ark?s?n?n yank?s?ndayd? hala.
Babaa, balkonda m?s?n?
Onu büyütürken O’nunla büyümek. devamını oku
Ne ki Dünya, Üç günlükten ba?ka…
Ne ki dünya, üç günlükten ba?ka,
ne ki dünya, bir uykudan ba?ka,
ne ki dünya, bir nefes almaktan ve vermekten ba?ka,
ne ki dünya, senden ve benden ba?ka,
ne ki, dünyaya bu kadar s?k?nt? yak???yor,
ne ki dünya, onca zulüm ya??yor,
ne ki, dünyada masumiyet bu kadar pahal?,
ne ki, dünya da insanca ya?amak bu kadar zor,
ne ki, dünyada sevmek bu kadar zor, devamını oku