Ruhum Sonbahar

Mevsim bahar.

Hadi gel ey yar, ruhum sonbahar.

Yalnızlığın orta yerinde, kimsesizliğin ızdırabını yaşarken bir akşam, güneş  batarken ufukta ve umutlarımı da alıp götürürken beraberinde, ben bakarken pencereden ağaçtaki son yaprağın akıbetine, gezinirken bir ümit bekleyişinde, cismi ses vermeyen bir ruh misali gözlerinle bana gelecek bir mavera iklimi, ellerinle sunulacak bir rahmet yağmuru bekliyorken kurumuş vahalarıma.

Sen geleceksin değil mi yitik bir türküyü yeniden bestelemeye? Tutacaksın değil mi soğuktan titreyen ellerimi.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Bak geçiyor mevsimi bahar, bak yürek sonbahar, bütün yapraklarını rüzgara kaptırmış, yok hiçbir siperi öyle ulu orta yere koymuş özlemini, sevgisini, akıbetini sen nasılsa geleceksin ve esirgeyeceksin diye. Güneş batmış, vakit akşam, gözlerim alıyor kendini boşluktan.

Gel gayri gel de yüreğimin rengini beyaza çalsın gözlerinin siyahı.

Gayrı gel

Gel gayrı.

Tags: Hadi gel ey yar, ruhum sonbahar, sonbahar, sonbaharda doğmak

Both comments and pings are currently closed.