Sen Neydin?
Senin gözlerinle doğdum bir gün hayata
ve o günden önceyi hiç yaşamamış saydım.
Hayatımdaki en güzel duyguydun.
Tarifi yoktu yavru,
Bulutlarda gezmek bile böyle güzel değildi,
değildi yeryüzünde hiçbir şey bu kadar güzel.
Sen sevdanın adıydın,
Söylenmemiş bir türküydün dudaklarımda,
Her şey sendin yavru. Her güzelliğin yolu sana çıkıyordu.
Ellerin pamuk gibi değildi,
Pamuk bir nebze ellerine benziyordu.
Cennet ırmaklarını bilmesem de,
galiba gözlerin cennet ırmakları berraklığındaydı.
Sen neydin?
Dünya sendin, aldığım nefestin,
Dokunduğum en güzel tendin.
Yavru, hoş geldin.
Ey güzel yüz, hani büyüdün ya biraz,
Hani alıştık ya artık birbirimize,
Hani gözlerime ilk anlamlı bakışın var ya,
işte o var şimdi aklımda,
Beynime işlenen bir nakış gibi,
Ömrüme ömür katan bir bakış
Her baktığım yerde gördüğüm güzel,
O sen misin yavru?
Hani ilk kez bir şeyler mırıldanmaya başladığında
Söylediğin ilk kelime “baba” olmuştu.
Çok sevinmiştim
Bir gün anne de diyecek demiştim
Ve o gün geldi yavru
Gözlerime bakıp beni çağırdın!
Anne dedin!
Bu dünyada beni çağıran en güzel sestin,
Sen neydin yavru?
Sen bendin.
Yüreğimin derinliklerinde ki bir sestin
Ve ben ömrümü beni çağıran bu sese verdim
Anne anne anne…
Söyle yavru hep söyle!
Hiç durma, bir ömür boyu söyle,
Dualar edeceğim bir ömür boyu bende
Senin anne deyişini hep duymak için
Sensiz geçen günlerime inat,
Bir gün geldi ki doğum günündü,
Bir yıl bitmişti
Oysa bir gün geçmişti sanki senin gözlerinde
Evet tamda o gündü,
ayakların bu kainata ilk iki adımını attı.
Bu bana ayaklarınla ilk gelişindi yavru,
Bu senin ilk yürüyüşündü
Yürü bütün yollar senin
yolların açık olsun
ama bütün yolların benimle olsun
bizimle olsun yavru
Sensiz bir hayata düçar etmesin bizi Mevla
Ey kainat duydun mu?
Gördün mü?
Hamza ilk kez toprağında yürüdü,
İlk kez senin yüzünü okşadı.
Söyle ey kainat,
Hangi yağmur Hamza’nın teni kadar serinletti seni,
Ya da hangi kuş cıvıltısı Hamza’nın sesi kadar ahenkliydi,
Hangi gök gürlemesi Hamza’nın ağlaması gibi gürdü?
Değildi değil mi hiçbiri?
Gözleri annesinin cenneti olan,
oğlum kadar güzel…
Ya da sen hiç bir şey söyleme
Ben söyleyeyim sana bütün bildiklerimi
Sen dinle ve bil ki;
Sendeki bütün güzelliklere sebep
Rabbimin melekleri,gül yüzlü bebeklerdir.
Bakışları kirlenmemiş,
Elleri kirlenmemiş,
Duyguları kirlenmemiş,
Bütün mutlulukları anne kucağında bilmiş
Gül yüzlü çocuklar…
Bil ki yağmur onların gözlerinde bestelenmiş
Güneş onların aydınlığında günlere doğmuş
Yıldızlar parlaklığını onların tertemiz yüreğinden almış
Bütün meltemler onların teninden esinlenmiş
Odur ki sendeki her güzellik, çocuktur
Şahandır, İlkaydır,
Maliktir, Direndir, Çiçektir
Ve oğlumdur, gül kokulumdur
İsimleri başka, yürekleri birdir
Hepsi aynı güzeldir ve bütün annelerindir
Bütün anne olmak isteyenlerindir.
Tags: Sen Neydin?