Sonbahar’ın Sonuna Doğru
Yol al?yoruz. Parklardaki o güzel a?açlarda dökülecek yaprak kalmad? belkide. K??a do?ru yol al?yoruz. O so?uk, o dondurucu so?uk bizi içine do?ru çekiyor. S?cak elbiselerimizden bizi ç?kar?p yak?c? so?u?un içine do?ru var gücüyle çekiyor.
Halbuki güne? elini ete?ini çekti?inde bu co?rafyadan güzel bir rüya gibi ba?lam??t? her?ey. Yapraklar o bo?ucu ye?illiklerinden kurtulup sar?n?n bütün tonlar?n? bize göstermekte adeta yar???rken her?ey tam bir ?ölen gibiydi.
Ölüme do?ru giderken bir ?ölen havas?ndayd? bütün a?açlar. Yapraklar?n? birer birer b?rak?rken topra??n ba?r?na belki de fark?ndayd?lar yeni bir baharda tekrar do?acaklara can olacaklar?n?n.
Ama ?imdi… O ?l?k, o serin sonbahar?n ba?lang?c? yok. ?imdi so?uk gelecek. ?imdi ?en ?akrak dü?ecek binlerce yapra??n hiçbiri yok. ?imdi yapayaln?z. Rüzgar esince bütün bedenine de?iyor a?açlar?n. Ya?mur ya??nca her yan? ayn? anda ?slan?yor. ??te bu ac?.
??te bu belki de en ac?s?. Da? gibi a?açlar ayaktayken sonbahar?n gidi?ini bu denli can? yanarcas?na hissederken, dü?en bir ya?mur damlas?na bütün varl???yla bir anda ma?lup olurken…
O zay?f yapraklar, ?imdi topra??n alt?nda toprakla bir olmu? o zay?f yapraklar… Halleri nice olur.
Ya insan?
Bir ömürlük dünya saltanat?n?n biti?ini sonbaharda farkeden insan. Art?k yeterince geç kalmad? m? insano?lu?
Bak sonbaharda bitiyor. Art?k k?? geldi. Ömrü boyunca bir a?ac?n dal?nda kullu?unu yerine getiren yapraklar topra??n alt?nda kaybolurken, insan s?rt?nda bunca yüküyle topra??n alt?nda da rahata erece?ini san?yormu?cas?na… Ne bu umursamazl?k böyle.
Sonbahar bile bitiyor. Aylardan Kas?m. Y?l bitiyor. Ömür bitiyor.
Tags: a?açlar, ölüme do?ru, ölüme yolculuk, sonbahar yapraklar?