Yazan: admin | 19 Aralık 2008 | No Comments
Kategori: Çocuğumla büyürken
Sensin ey gül yüzlü çocuk kalbimin yörüngesinde dönüp duran, içimdeki sevda bahçelerinde açan.
Seninle parantezin içine aldı hayat beni. Senden önce hiç sırası gelmeyen bir işlemdim, ne toplanınca artıyor ne çıkarılınca azalıyordum. Sadece bölündü yüreğim senin hasretinle. Sensizliğinde fonksiyonu olmayan, kainatta yer kaplayan koskoca bir boşluktum.
Yazan: admin | 28 Mayıs 2008 | No Comments
Kategori: Sonbahar, Yaşam
Bir can sıkıntısıydı beni sana getiren.
“Seni bilmek” fikrinin bende doğuşu, hayatıma yeni bir yön vermeye niyetlendirmişti beni. Yapayalnız hissediyordum kendimi, ruhum yanlış sulara yelken açıyordu, beynim yanlışların ekseninde dönüp dolaşıp doğru koordinat bulmaya çalışıyordu. Bir çırpınışın içinde kaybolup sürüklenirken, bir anafora doğru kasvet içre bir hayattan kurtulmanın yollarını arar iken, güzel bir insanın sözleri bir [...]