Önce söz vard?

Her ?eyden önce, senden de benden de önce ve sözde yalan yoktu, korku yoktu ve söz sadece güzeldi. En büyük sözle üflenmi?ti bedenlerimize can. “Kûn feyekûn” “Ol.” denmi?ti oluvermi?tik.
Kainat?n özüydü söz. Senin de, benim de, hepimizin özünde en özge yerindeydi söz. Sözden sonra, sözle varolmu?tuk. Söz bizden büyüktü.
Ben hep korktum sözden. Sözün hikayesinden sonra ve bütün benli?imle söylenmemi?-söylenememi? sözlerin gölgesinde ya?ad?m. Çok ?ey söyleyecek zamanlar?m oldu, ama hep döndüm k?y?s?ndan, “ya pi?man olursam” diye esirgedim hep sözü…
Evet söz büyüktü ve ben küçüktüm. Kaç sözün alt?nda ezildim, kaç kez kendimden büyük sözler ettim ve sözlerim büyüdükçe ben o kadar küçüldüm. (daha fazla…)

Ya?am?n K?y?s?ndan Bir Hikaye

Ya?am?n k?y?s?nda hissetmedim kendimi hiç, s?ms?k? sar?ld?m hep, tutundum hep.

Çünkü benim beklediklerim vard?, çünkü sevgilerim vard?, çünkü a?k denen ?ey vard? ve bir ömür beklemeye de?erdi, ondand?r ki hayat ucuz de?ildi. Dünyan?n en zengini olunsa dahi geri getirilemeyecek sat?n al?namayacak tek ?eydi hayat. (daha fazla…)