Tek Sen Gelseydin de…

Sevgiden dem vuran yürekleri bar?nd?rmayan bir dünyaya kaç sabah daha gözlerim aç?lacak bilmiyorum ve benim söyleyecek güzelli?e dair hiçbir sözüm kalmad? bugün.

B?rakmad?lar içimde umut ad?na ye?eren duygular?. Senin gidi?in yalan dedirtti her ?eye.

?nsan yüreklerin ya?ad??? bir dünya de?il buras?, herkesin kendi nefsini yüre?inden büyük gördü?ü, hiç kimsenin “i?te yüre?im ve ben buraday?m” demeye cesaret edemedi?i, korkular?n ecele fayda olsun diye beklendi?i ve sevginin çoktan evini al?p gitti?i lugatlardan bile silindi?i bir dünya buras?.

Oysa kim bilir saklad???m?z insan yan?m?z kaç dünya ederdi b?raksayd?k nefreti. Hazmedebilseydik insanl???n zirvesine ula?m?? temiz yürekleri ve onlar insanl???n zirvesine ç?karken basamak basamak, onlar? zirvelerde görmemek için ayaklar?n?n alt?ndaki merdiveni çekip almayacak kadar olsayd? insan yan?m?z, o kadarc?k da olsa ula?abilseydik insan olman?n ?erefine… Ama üzerine al?nmas?n ki zaten al?nmayacaklard?r insanc?klar, çünkü onlar meclisten içeri söylenen her sözü meclisten taaa en d??ar? anlad?lar, anlayacaklar. Çünkü onlar?n olmayan yüre?ine sadece nefretten bahisler taht kurar.

Evet, hazmedebilseydik, i?te bu yürek diyebilseydik bütün yüreksizli?imize ra?men.

Tabii ?imdi söylüyorsunuz, korkmuyorsunuz, çünkü art?k sizin dünyan?zda de?il, onu yüceltmeniz hiçbir hesab?n?z? alt üst etmeyecek, hatta “kazand?racak” size de?il mi ona övgüler dizmek? Mutlu olacaks?n?z, üzüldük diyeceksiniz de?il mi hiç utanmadan?

Sahi sizin timsah gözya?lar?n?z vard? böyle zamanlara saklad???n?z, onlarla peki?tireceksiniz de?il mi yalanc? hüznünüzü? Ve söyleyeceksiniz bütün yalan sözlerinizi ac?ya dair.

Ah dünya, senin yalan oldu?unu dü?ündü?üm bir günde gösterdin bana bütün gerçekleri,

?imdi bütün gerçeklerin içimde

güzelli?e dair her ?eyi y?kt??? ?u anda,

ne kadar yalan oldu?unu anl?yorum asl?nda.

Ne olurdu sorgusuzca sualsizce sevebilseydik ve korkusuzca ifade etseydik sevgimizi, oysa ne güzel ifade ediyoruz nefretimizi de?il mi? Kocaman tanklarla, toplarla, füzelerle küçücük çocuklar?n ???l ???l bakan gözlerine do?ru hiç korkmadan ve yüre?imiz s?zlamadan yol al?rken, hiçbir çocu?un o masum bak??lar? sizin scud füzelerinizi sükut ettiremezken. Ne güzel ifade ediyoruz nefretimizi de?il mi bütün o masum yüreklere ra?men. Ne güzel ifade diyoruz de?il mi nefretimizi, hain planlar kurarken insan yüreklere korkusuzca, ölümleriyle kendimizi ebedle?mi? kadar mutlu hissederken. Hiç korkmuyoruz de?il mi?

Çünkü mevzu bahis nefret ve Kabil’le gelen hiç silinmeyecek müebbet.

Ve ben, sözler dizmi?tim kendi kendime gelece?in zaman belki de okursun diye güzel insan. Ama sen gelemedin ve bilemedin, art?k neye yarar ki bunlar?n hepsi, benim de ne fark?m var ki seni senden sonra yazm??sam, sen bunu bilememi?sen, e?er gülümseyememi?sen okurken, hiçbir söz diyememi?ken, ne fark?m var ki benim de…

Vars?n sen dönseydin de okumasayd?n, tek seni kucak kucak bekleyen yavrular?na bir kez daha bakabilseydin, e?inin gözlerinde gün gibi do?sayd? bütün gülücükler de…

Tek gelseydin de bende kar??sayd?m insan yönüne hayran onca insan?n kalabal???na, kay?plar?na, tek sen gelseydin de…

Tags: ecel, korku, nefret, sevgi, timsah gözya?lar?, yürek

You can leave a response, or trackback from your own site.